रक्षा विसर्जन नदीपात्रात न करता शेतात लावली उंबर आणि करंजाची झाडे; कै. मधुकर रासकर यांच्या स्मृतींना वृक्षारोपणातून अनोखी आदरांजली
आवाज लोकशाहीचा…..
आलेगाव पागा | प्रतिनिधी संतोष आरवडे
शिरूर तालुक्यातील आलेगाव पागा येथे कै. मधुकर तुकाराम रासकर यांच्या निधनानंतर त्यांच्या कुटुंबीयांनी पर्यावरण संवर्धनाचा संदेश देणारा स्तुत्य उपक्रम राबवला आहे. रक्षा विसर्जन नदीपात्रात न करता शेतात उंबर आणि करंज या दोन वृक्षांची लागवड करून त्या झाडांच्या खड्ड्यांमध्ये रक्षा विसर्जित करण्यात आली. परंपरेला पर्यावरण संवर्धनाची जोड देणाऱ्या या उपक्रमातून रासकर कुटुंबाने समाजासमोर एक नवा आदर्श ठेवला आहे.
कै. मधुकर तुकाराम रासकर (वय ९३) यांचे २३ ऑक्टोबर २०२६ रोजी वृद्धापकाळाने निधन झाले. त्यांच्या स्मृती जपण्यासाठी कुटुंबीयांनी घेतलेला हा निर्णय केवळ भावनिक श्रद्धांजली नसून निसर्गाप्रती असलेली जबाबदारी अधोरेखित करणारा आहे.
नदीपात्राचे प्रदूषण टाळण्यासाठी पर्यावरणपूरक निर्णय
अनेक ठिकाणी अंत्यसंस्कारानंतर रक्षा नदीपात्रात विसर्जित केली जाते. मात्र, नदी आणि जलस्रोतांचे प्रदूषण टाळण्याची गरज लक्षात घेऊन रासकर कुटुंबाने वेगळा मार्ग निवडला. नानांच्या आठवणी कायम जिवंत राहाव्यात, या भावनेतून शेतात उंबर आणि करंजाची दोन झाडे लावण्यात आली. या झाडांच्या खड्ड्यांमध्ये रक्षा विसर्जन करून त्यांनी निसर्गाशी नाते जोडणारी अनोखी कृती केली.
‘रक्षेचे विसर्जन नदीत नव्हे, तर वृक्षांच्या सान्निध्यात!’ हा संदेश या उपक्रमातून समाजापर्यंत पोहोचत आहे. अशा पर्यावरणपूरक पद्धतींचा विचार करून अधिकाधिक कुटुंबांनी पर्यावरण संवर्धनासाठी पुढाकार घेतल्यास जलप्रदूषण कमी करण्यास आणि हरित परिसर निर्माण करण्यास मदत होऊ शकते.
ज्ञानेश्वरीचे गाढे अभ्यासक आणि हाडाचे वारकरी
कै. मधुकर रासकर हे हाडाचे वारकरी आणि माळकरी होते. ज्ञानेश्वरी ग्रंथाचे त्यांचे सातत्यपूर्ण वाचन होते. ज्ञानेश्वरीतील ओळींचा अर्थ आणि त्यामागील विचार सहजपणे समजावून सांगण्याची त्यांची हातोटी होती. अध्यात्म, वाचन आणि जीवनमूल्यांची सांगड घालणारे त्यांचे व्यक्तिमत्त्व कुटुंबीयांसह परिचितांच्या स्मरणात राहील.
त्यांच्या निधनाने रासकर कुटुंबावर दुःखाचा डोंगर कोसळला असला, तरी त्यांच्या स्मृती जपताना कुटुंबीयांनी वृक्षारोपणाचा घेतलेला निर्णय निश्चितच प्रेरणादायी ठरत आहे.
वृक्षांच्या रूपाने नानांच्या आठवणी जिवंत राहणार
कै. मधुकर रासकर यांच्या पश्चात मुलगा मारुती रासकर, मुली नंदा भुजबळ, वंदना गायकवाड आणि भामाताई शिंदे, पुतणे शरदराव रासकर व भरत रासकर, पुतणी छाया चव्हाण, नातवंडे सागर रासकर, निरंजन रासकर, स्नेहल चव्हाण, कावेरी रासकर, निखिल भुजबळ, शुभम भुजबळ, समीर शिंदे, ओम रासकर आणि रिया रासकर यांच्यासह तीन जावई असा परिवार आहे.
नानांच्या स्मृतींना उजाळा देण्यासाठी लावलेली ही दोन झाडे भविष्यात मोठी होतील, सावली देतील आणि पर्यावरणाचे रक्षण करतील. त्यांच्याकडे पाहताना कुटुंबीयांना नानांच्या आठवणी पुन्हा पुन्हा जाग्या होतील.
मृत व्यक्तीच्या स्मृती जपण्यासाठी वृक्ष लावणे, त्यांचे संगोपन करणे आणि निसर्गाचे रक्षण करणे हीच खरी आदरांजली ठरू शकते. रासकर कुटुंबाने कृतीतून दिलेला हा संदेश समाजाने आत्मसात केल्यास पर्यावरणपूरक संस्कारांची नवी परंपरा निर्माण होऊ शकते.
