वडगाव बांडे(गरदरे वस्ती)येथील ग्रामस्थांनी दिलेले निमंत्रण हे केवळ उद्घाटनासाठी नाही, तर संपूर्ण व्यवस्थेला दिलेले एक खुले आव्हान आहे—?

आवाज लोकशाहीचा | विजय चव्हाण

विशेष वृत्
दौंड तालुक्यातील वडगाव बांडे (गरदरे वाडी) येथे घडणारी घटना ही केवळ एका शाळेच्या उद्घाटनाची नाही, तर संपूर्ण शिक्षण व्यवस्थेच्या डोळ्यात अंजन घालणारी ठरते आहे. गावातील एका शिक्षकाने गाव सोडले, पण कर्तव्याचा ठसा जगभर उमटवला… आणि आज त्याच शिक्षकाच्या विचारांनी गावाने स्वतःची शाळा उभी केली—हीच खरी प्रेरणा!
जग प्रख्यात ठरलेले जिल्हा परिषदेचे शिक्षक दत्तात्रेय वारे गुरुजी यांच्या मार्गदर्शनाखाली गावकऱ्यांनी लोकसहभागातून अवघ्या एका महिन्यात जिल्हा परिषद शाळेला “जागतिक दर्जा” प्राप्त होईल असा ढाचा करून दिला आहे. ही शाळा केवळ इमारत नाही, तर शिक्षणातील बदलाची चळवळ आहे.
या शाळेचे उद्घाटन रविवार, २२ मार्च रोजी राज्याचे शालेय शिक्षण मंत्री दादाजी भुसे यांच्या प्रमुख उपस्थितीत होत आहे. यावेळी विविध मान्यवरांची उपस्थिती असणार असली, तरी खरा प्रश्न असा आहे की—हे मान्यवर या कार्याचे कौतुक करण्यापुरतेच येणार की या प्रयोगातून काही शिकणार?
दत्तात्रेय वारे गुरुजी यांनी आपल्या सेवेतून अनेक ठिकाणी शैक्षणिक क्रांती घडवली. बंद होण्याच्या उंबरठ्यावर असलेल्या शाळांना त्यांनी नवसंजीवनी दिली. इंग्रजी माध्यमांच्या शाळांनाही मागे टाकत जिल्हा परिषद शाळांचा दर्जा उंचावला. आज खेड तालुक्यातील तीन विद्यार्थ्यांच्या शाळेला त्यांनी जगात पहिल्या क्रमांकावर नेले—हे केवळ कौशल्य नव्हे, तर शिक्षणातील प्रामाणिकतेचा आदर्श आहे.
मात्र याच पार्श्वभूमीवर एक जळजळीत प्रश्न उभा राहतो…
करोडो रुपये खर्च करूनही ‘स्मार्ट स्कूल’ योजना कागदावरच का रेंगाळते?
अधिकाऱ्यांच्या फाइलमध्ये अडकलेले शिक्षण, लोकसहभागातून एका महिन्यात उभे राहते—ही लाज नाही का?
ज्या ठिकाणी शासनाला वर्षानुवर्षे लागतात, तिथे गावकऱ्यांनी एका शिक्षकाच्या विचारांवर विश्वास ठेवत केवळ एका महिन्यात शाळेचा कायापालट केला. मग शासन यंत्रणा नेमकी करते काय?
ही घटना प्रशासनाच्या निष्क्रियतेवर थेट बोट ठेवणारी आहे. शिक्षणाच्या नावाखाली कोट्यवधींचा खर्च होतो, पण दर्जा मात्र शून्य… आणि इथे लोकवर्गणीतून उभी राहिलेली शाळा “आदर्श” ठरते—हा विरोधाभास संतापजनक आहे.
वडगाव बांडे येथील ग्रामस्थांनी दिलेले निमंत्रण हे केवळ उद्घाटनासाठी नाही, तर संपूर्ण व्यवस्थेला दिलेले एक खुले आव्हान आहे—
“जर इच्छाशक्ती असेल, तर शिक्षण बदलू शकते!”
हा सोहळा केवळ एका गावाचा अभिमान नाही, तर संपूर्ण राज्यासाठी दिशा दाखवणारा आहे.
आता पाहायचे इतकेच—
शासन यंत्रणा या आदर्शातून शिकणार की पुन्हा एकदा फक्त टाळ्या वाजवून निघून जाणार?